BILLIE BOFKONT VERTELT... (14) DE PLOERT VAN NOORDWIJKERHOUT 'Zo snel mogelijk dus een paar vrouwtjes voor Willempie' vervolgt Dafne na een poosje. 'Ik ging een rondje bellen, maar niemand wist wat. Toen ben ik naar de kinderboererij in Uithoorn gegaan. Die hadden op dat moment geen overtollige kippen, zeiden ze daar'. 'Overtollige kippen? Wat een malle uitdrukking vond ik dat. Wel hadden ze een adres van een man in Noordwijkerhout. Hij was de opkoper van hun kippen, als ze er van af wilden. Daar moest ik maar eens gaan kijken'. 'Ik reed naar Noordwijkerhout en kwam in een onduidelijk woonwijkje terecht. Een morsige oude man met een hoedje op deed open. Achter zijn huis zag ik allemaal bouwvallige schuurtjes en barakken. Een verstikkende stank kwam me tegemoet. In het duister zaten ontelbare dieren opgesloten. Konijnen, cavia's, vogels, kippen,		parkieten. Overal hompen beschimmeld brood'. 'Hier zitten de kippen.' Hij duwde een deurtje open, stapte naar binnen en schopte de dieren voor zich uit. De cavia's vlogen door de lucht en de kippen fladderden verschrikt een hoek in. Wat een ploert! 'Heeft u ook Wyandottes?' Ik zei maar wat omdat ik me geen raad wist tussen al die ongelukkige dieren. Zijn voet schoot een kant uit en hij wees met de punt van zijn klomp: 'Daar zitten de Berliner Dotten.' 'Voor veel te veel geld heb ik 3 minkukeltjes gekocht. Zwartje, Witje en Bruintje. Ze werden in een doos gepropt en ik ben er vol schuldgevoel weggevlucht. Allemaal meenemen was onmogelijk. Vanaf toen wist ik dat er handelaren bestaan die 'overtollige dieren' opkopen van kinderboerderijen'. 'Wat gemeen van die kinderboerderijen' zegt Bonestaakje. Brammetje knikt. Daar kan hij van meepraten, maar Billie B. knort dat ze nog wel aan de beurt komen. 'De kipjes bleven eerst even beduusd zitten, toen ik de deksel openmaakte. Zwartje sprong er als eerste uit. Willempie was door het dolle heen. Hij had onzettend veel praatjes en sloofde zich enorm uit. 'Boer wat zeg je van m'n kippen, boer wat zeg je van mijn haan, hebben ze geen mooie veren of staat jou de kleur niet aan?' schreef ik op een stuk papier en hing dat bij ze op. Ik was de koning te rijk met m'n 'pluimveestapeltje'. © Copyright Familie Bofkont