BILLIE BOFKONT VERTELT... (19) LEREN DRINKEN 'Waarom niet', vraagt Aagje. 'Waarom vonden jullie er niks aan?' 'Ach, ik weet niet, zegt Rosamunde. Ik vond het allemaal zo vreemd. Het rook hier ook niet zoals thuis. En ik hoorde mijn moeder niet meer. Dat vond ik geloof ik nog wel het ergste'. 'En ik voelde me ziek. We moesten vieze kunstmelk drinken uit emmers. Dafne hield die emmer onder mijn neus en dan deed ze haar vingers in de melk en dan moest ik daar op zuigen. Als ik dat dan deed moest ik zelfstandig verder drinken uit die emmer. Dat had die boer waar wij woonden tegen haar gezegd. Maar het lukte niet. 'Het gaat niet.' zei ze. 'Ik weet niet hoe het moet', en ze liep weg.		Even later kwam ze terug met een boer van even verderop. 'O maar dat doe je ook niet goed', zei hij. 'Kijk dat moet je zo doen'. Hij greep me vast, en zette me met zijn knie vast in een hoek. 'Au!' Dat deed hartstikke pijn. Toen duwde hij mij zo met m'n kop in die emmer. 'Stop!' riep Dafne. 'Zo wil ik het niet. Dit gaat veel te ruw'. 'Ja maar vrouwtje het zijn beesten, jij bent de baas en dat moet je ze laten weten', zei de boer. 'Maar zo wil ik het niet', zei Dafne. 'Hou er mee op'. En toen liet hij me eindelijk los. 'Ik weet nog wel wat anders' zei de boer en weg was ie. Even later kwam hij terug met twee grote flessen met enorme spenen. 'Kijk' zei hij, 'Die lagen nog op zolder. Van heel vroeger. Toen gaven we de kalfjes nog de fles met de hand'. 'Ja, dat is precies wat het moet zijn', riep Dafne en ze rende naar binnen om melk te maken. Poeder met water. En dan lang roeren tot alle klontjes eruit waren. Eindelijk dronken we. Brutale Griet vond het heerlijk. Maar ik kreeg ontzettende krampen en pijn in mijn buik. En alles liep er meteen aan de achterkant weer uit.' 'O wat kun jij stinken' riep Dafne en ze belde de veearts. Die was ook helemaal niet aardig. 'Waarschijnlijk is de melk te vet', zei hij. 'Voorlopig alleen lauw water'. En ik kreeg een spuit. Daarna voelde ik me wat beter. Dafne haalde de eerste week nog iedere ochtend biest bij de boer. Die kwam rechtstreeks uit onze moeders en dat vond ik wel lekker. © Copyright Familie Bofkont