BILLIE BOFKONT VERTELT... (25) DANSMARIEKE & BOY GEORGE 'Wat denk je Spook, is dit een mooi moment dat de koeien het verhaal weer overnemen?' vraagt Billie Bofkont. Ja, maar ik ben nog lang niet klaar! roept Spook. Ik moet nog over Dansmarieke en Boy George vertellen. En dat Zachte Kees aangereden werd. En toen onze vader dood ging! En Roodpels, die in de gierput viel! Ja, dat mag je ook nog allemaal vertellen zegt Billie. Maar later. Nu nog niet. Brutale Griet is nu aan de beurt. Maar je mag gerust blijven, want jij hoort er ook gewoon bij. Maar we zien jullie zo weinig de laatste tijd. Waarom is dat? Jij liep altijd tot diep in de nacht nog buiten rond te spoken. Dat komt door die rotkat! roept Spook. Dat loeder. Die Tantetje. Ze heeft het nog niet		gezegd of wie komt er aan? Tantetje. En weg is Spook. Met een noodvaart scheurt ze het erf over. Dat bedoel ik nou, zegt Billie. Ik ben bang dat dat nooit meer goed komt tussen die twee. Tantetje vleit zich behaaglijk op een strobaal neer. Hoe ging het nou verder? vraagt ze poeslief aan Brutale Griet. 'Spook heeft gelijk', zegt Brutale Griet. Dansmarieke en Boy George, die kwamen er ook nog bij die zomer. Rosa en ik woonden nog niet zo lang in the White House, toen Dafne op een avond met twee hele kleine poesjes in haar handen thuiskwam. Die lagen hier zomaar op de dijk. Ze was er nog bijna over heen gereden. Doodziek waren ze alletwee. Helemaal onder het snot met allemaal klitten in hun pelsjes. Ze is er meteen mee naar de dierenarts gegaan. 'Dat is niet veel meer' zei hij. Zware long-ontsteking allebei. Nog geen 4 weken oud. Ondervoed. Je kunt het proberen, maar veel kans geef ik het niet. De twee zieke poesjes kregen het voormalige poezenhuisje van Rode Poes en haar kinderen. Waarom mochten ze niet met Dafne mee naar binnen? vraagt Aagje. Nou dat mocht wel, maar dat vonden Booswicht en Stinkwijfje niet goed. Die wilden er geen vreemde katten bij. De poesjes kregen zware medicijnen en moesten zes weken in quarantaine. © Copyright Familie Bofkont