BILLIE BOFKONT VERTELT... (38) ROODPELS 'Toen Dafne op een dag met tassen vol boodschappen thuiskwam, klonk er plotseling een plons, gevolgd door een afgrijselijk gehuil. Zo'n eng geluid had ik nog nooit gehoord', begint Billie Bofkont. 'Dafne liet ter plekke alles uit haar handen vallen. Flessen, dozen eieren, alles viel zomaar kapot op de grond.' Ze wist meteen hoe laat het was. Een katje in de mestsilo! Het arme dier loeide uit pure doodsangst. Godzijdank had ze die middag een vriend op bezoek. Die stormde op haar gegil onmiddellijk naar de schuur voor een ladder, gooide die over de rand en sprong zo pardoes in de gier. Hij greep de kat in zijn nekvel en smeet hem in Dafne's armen. Toen pas zag ze dat het Roodpels was. Arme Roodpels. Hij was al		helemaal kopje onder geweest en droop van de stinkende vloeibare stront. Ze rende met hem in haar armen naar binnen. Het hele huis lag onder. Zij zat er helemaal onder. Een stank! Verschrikkelijk. Roodpels had een shock. Hij trilde over zijn hele lijf. Dafne is heel lang bezig geweest om hem een beetje schoon te krijgen. Zijn ogen zaten vastgekoekt en waren branderig van die smerige stinkgier. Het duurde uren voor het beven ophield. Overal hing die vreselijk stank. Dafne heeft haar kleren weggegooid en daarna heeft ze wel een uur onder de douche gestaan. 'Dat die vriend zomaar in die silo sprong!' roept Aagje uit. Die vriend was een held, zei Dafne. Hij had wel dood kunnen blijven. 'Hoe was Roodpels er nou in gevallen?' gaat Aagje verder. 'Was ie over het randje gaan lopen?' 'Ja' dat vermoedde Dafne wel, zegt Billie Bofkont. Waarschijnlijk is hij gaan zwiepen in de bomen en op het randje gesprongen. Dafne durfde geen enkel risico meer te nemen met die jonge speelse katten. De katjes mochten voorlopig niet meer naar buiten. Die bomen moesten omgezaagd. En over de mestsilo moest een net komen, besloot ze. Ze heeft 300 meter steigergaas gekocht in banen van een meter. Drie weken lang heeft ze op haar gat gezeten om die banen gaas met de hand aan elkaar te naaien. Toen dat klaar was moest het er nog op. Dat was een toestand! Maar dat vertel ik morgen wel. © Copyright Familie Bofkont