Zondag 28 augustus 2005
De Dag van Drollen Draaien met Knor


Terugblik op twee bijzondere dagen: zaterdag 28 en zondag 29 op de Uitmarkt. Om 9.00 uur present in het Vondelpark. Prachtig weer, mooiste plek t.o. Blauwe Theehuis op een hoek bij het bruggetje. M'n liefje wat wil je nog meer? Alles uitgeladen. Knor achtergelaten.
Terug naar Het Beloofde Varkensland. Bruidegom & Consorten. Werd hilarisch omdat Caesar de show stal, per se naar binnen wilde en vervolgens de restanten van de appeltaart opat.

Daarna weer terug naar Vondelpark. Knor zat als 'Living Statue' op een troon. Erg mooi. Veel bekijks. Nog veel meer herkenning. De Familie Bofkont Soap heeft z'n werk gedaan. De Familie Bofkont is hard op weg de beroemdste familie van Nederland te worden. Vanwege de mooie plek besloten om er de volgende dag -zondag - een workshop te geven. Leuke mensen gesproken. Theodor H. snelde nog langs, ik was in gesprek. Komt nog wel. We moeten nog even plannen maken voor dierendag. Alles weer afgebroken en op huus an.

Zondag tweede dag. Nog veel mooier weer. Workshop Drollen Draaien met Knor. Doorslaand succes. We doen em nu voor de derde keer. De vorm begint er in te komen. Knor wordt een caracter en gaat een eigen leven leiden. Dat is zo leuk. Je verzint iets en dat gaat gestalte krijgen. Wat dat precies is doet de tijd en het vaker doen. Dat kun je nou net niet verzinnen. Ik werd continu aangesproken. Kinderen wilden met mij op de foto (mama,mama dat is die mevrouw van de televisie!)

Groen Links kwam langs en vroeg of ik lijstduwer wil worden voor de Amsterdamse gemeenteraadsverkiezingen, een stel muzikanten bood zich aan 'voor als de gelegenheid zich voor zou doen', veel reacties op mijn interview met Frenk van der Linden, bruiden die een workshop volgden en nu hun baby's showden, het was teveel om op te noemen. Een vrouw kwam me complimenteren. Ze had ooit een lezing bijgewoond, nogal vooringenomen, omdat ze bang was dat ik zoetsappig zou zijn, maar het tegendeel bleek waar.
Maar het mooiste was een klein driejarig meisje - Rosa - die na haar ontmoeting- gister - met Knor nergens anders meer over kon praten. aldus haar moeder. Ze had er niet van geslapen en wilde vandaag alleen nog maar naar Knor. Nergens anders meer naar toe. Of Knor nu een echt varken was. En hoe dat dan kon omdat hij wel meneertjeshanden had.

We deelden onze plek met een dansgezelschap. Merkx en Danseres. Leuke, aardige jongens. Verwarring ten top. Mensen vulden hun formulieren in voor mijn workshops, dachten dat zij bij de Familie Bofkont hoorden, dat ik de artistiek leider van het dansgezelschap was etc. Gezellige buren. Meestal ben je dood na zulke dagen, maar het heeft veel energie en nieuwe ideeen opgeleverd. Toen ik thuis kwam, lagen de dieren al allemaal te slapen.
Wat een onvoorstelbare luxe. Erik die dan gewoon alles heeft gedaan, voor ze gezorgd, het erf aan kant, opgelet dat alles goed gaat. Wat een uitkomst.
Kitty en haar man kwamen nog in een mooie gele landrover kisten vol appels brengen. Nog even snel bij de nieuwe bewoners langs. En toen wilden de mannetjes het erf weer op. Dat mocht. Het waren mooie dagen.


Vrijdag 26 augustus 2005
De Dag van De Etalage


Gister kwam Roos van RTVNH om het filmpje voor Ib's afscheid te maken.
Dat werd hilarisch. Ze had een pruik gekocht a la Ib zijn donkere lokkenkapsel.
Ib is vreselijk mooi, alle vrouwen van RTVNH huilen dikke tranen met tuiten omdat hij naar RTL 4 is gegaan. Nu wilde zij dat een van de varkentjes die pruik van Ib zou opzetten. Waarom weet ik niet meer precies maar we hebben er van gemaakt dat er hier ieder jaar een Ib look-alike verkiezing zal gaan plaatsvinden.
Gieltje liep dus met die pruik op, geen gezicht. Vooral als die er af viel en hij dat ding aan flarden probeerde te scheuren.

Miss Piggy heeft het wel naar haar zin bij Theo. Ze zijn erg inning en Theo loopt met een overwinnaarssmile rond. Twee vrouwen!
Heel frappant. Vannacht bedacht dat ik het bezwaarschrift voor Sneeuwvlokje nog moet schrijven. Belt vanmiddag het AD of S. nog leeft, terwijl ik door de Leidse straat rende naar Scheltema. Bel in de namiddag maar terug, riep ik terug. Toen ik thuis kwam eerst eens met de opperhoofden van S. gebeld. En als een idioot dat bezwaarschrift nog geschreven. Bleek inderdaad maandag binnen te moeten zijn, anders was ik over tijd. Enfin, het opperhoofd vond het wel een slimme strategie om dat tot het laatste moment uit te stellen. Hij moest er om wel lachen, omdat het natuurlijk weer lang duurt voor ik antwoord heb.
En al die tijd mogen ze niet aan S. komen... Goeie zet.

Ook nog met de jachtopzichter gebeld. S. leeft inderdaad nog. Ik had niks anders verwacht. Wel waren er van de week 3 van die bonte biggetjes afgeschoten. Maar S. dus niet. Met een beetje geluk blijft die ook nog heel lang buiten schot. Half september ga ik er heen en dan gaan de man van FBE Veluwe en ik het gebied in. Dan mag ik mee en zal op plekken komen waar ik anders nooit gekomen zou zijn. Dan zijn de herten ook bronstig en valt er van alles te beleven. En dan zal ik S. waarschijnlijk ook van dichtbij kunnen zien. Heel spannend dus.

Wat ook spannend is... De etalage van Scheltema gaat weer door! Het blijft natuurlijk een grote gunst dat je een Dierendag etalage mag maken. Dat besef ik me maar al te goed. Een lustrum dit jaar. 2001-2002-2003-2004 en nu dus weer 2005.
De School voor Dierenliefde wordt het thema. En als alles door gaat zoals ik het me voorstel met het evenement er om heen, dan ben ik spekkoper!
Wordt Vervolgd.


Woensdag 24 augustus 2005
De Dag van Maximiliaan

bron: RVU - 23 augustus 2005 - Keuringsdienst van Waarde - Net3 - 21.30 / 22.00 uur

Iedereen die ik vandaag sprak, begon er over.
De brute manier waarop de twee varkentjes aan hun poten naar de bestelbus van Wouter Klootwijk werden gesleept. Gisteravond bij de Keuringsdienst van Waarde.
Bekijk de uitzending breedband / smalband (met RealPlayer).

Schitterend programma. Een paar verslaggevers onderzoeken de herkomst van ons voedsel, daar komt het in het kort op neer. Ze bellen fabrikanten, stellen kritische vragen en krijgen daar idiote antwoorden op. Of helemaal geen antwoord omdat de pr dame van de fabrikant ze dat schuldig moet blijven. Zoiets.
Nu hebben ze twee biggen gekocht, willen die vetmesten en dan slachten. Dat laatste moeten we nog maar afwachten, want daar zal vast wel protest op komen, denk ik zo. Wouter Klootwijk ging die biggen dus ophalen. Ik moet zeggen dat ik met grote verbazing heb gekeken.

De varkentjes - al flinke uit de kluiten gewassen biggen werden bij een poot gegrepen en op hun rug gedraaid. Wouter en de boerin hadden ieder 1 of 2 poten vast en zeulden het schreeuwende, spartelende varkentje over een behoorlijk afstandje naar de bestelbus en gooiden het vervolgens naar binnen.
Wat liefdeloos! Waarom kreeg dat dier nou niet de kans om in een eigen tempo die bus in te wandelen. Met een appeltje en een loopplank is dat best te doen. Dan had ie rustig naar binnen kunnen lopen.
Het vangen en vervoeren van een varken is altijd een stressvolle klus. Dat moet met moed, beleid en trouw gebeuren. Ik heb daar een van mijn 'Lessen in Varkensliefde' aan gewijd in het blad Levende Have (voor hobbydierhouders) 'Varkensvervoer: met moed beleid en trouw'.

Zoals het gister ging, verneder je het varken en doet het daarbij ook nog pijn. Heel slecht voor de gewrichten en een verstuiking is dan ook zeker niet ondenkbaar.
De journaliste van HP/de Tijd begon er meteen over, zodra ze hier met de fotografe tussen de varkentjes stonden. Zij had wel iets anders van dat programma verwacht. Ik ook, maar ik vermoed toch dat Wouter K. natuurlijk ook geen goed voorbeeld kreeg. Een scharrelvarkensboerin, die zal toch wel weten hoe het moet, heeft hij misschien gedacht. Wat een gemiste kans!

Het was moeilijk kiezen voor Eke. Zij maakt een mooie rubriek Mens & Dier voor HP/deTijd. Toen ze binnen kwamen vielen ze meteen als een blok voor het Toverhaantje. Wacht maar zei ik. Jullie zullen nog vele malen verliefd worden. En dat gebeurde ook. Toen we Brutale Griet tegenkwamen wilde de fotografe dat zij het werd. Eens iets anders dan een varken. Daar had ze gelijk in. Ik wil ook dolgraag eens een keer met de koeien. Maar dat komt vast nog wel. Aanvankelijk zou ik met een wild zwijntje op de foto gaan, maar ik had uiteindelijk Billie Bofkont uitgekozen. Maar toen we de mannetjes tegenkwamen die zich onmiddellijk voor onze voeten wierpen, die kleine verleiders, ja toen wisten we het ook niet meer...

Uiteindelijk werd het Maximiliaan. Amke was zo onder de indruk van hem. En terecht. En Eke leek het ook een goed idee omdat een aantal lezers hem natuurlijk al kenden. Maar dat was nog helemaal niet eenvoudig, want de hele Familie Bofkont wilde op de foto. Alle dieren bleven om me heen staan. Toen hebben we de mannetjes en Caesar even naar binnen gestuurd met een lekker hapje en konden wij aan de slag. Max is ook te gek. Toen ik zijn verhaal weer vertelde was ik zelf ook weer verbaasd hoe ontzettend goed hij zich hersteld heeft. Ik ben trots op hem, hij is zo moedig en dapper en waardig. Was leuk. Aardige mensen. Amke vertelde dat ze een fotoboek heeft gemaakt over bejaarde dieren. Ze zal het me opsturen.


Voor de fans van de Familie Bofkont Soap
De laatste twee afleveringen staan nu ook on-line 15. Eddy - 16. Het Einde

De volledige serie (16 afleveringen) is hier te vinden.


Dinsdag 23 augustus 2005
De Dag van De Bofkontjes


Kreeg bedankmail van de hoofdredacteur van RTVNH voor mijn inzet voor de Familie Bofkont Soap. Wat het grootste compliment was, is dat hij gestopt is met vlees eten. En dat allemaal door de Bofkontjes! Daar ben ik natuurlijk heel blij mee. Donderdag komt een collega van Ib hier omdat er een afscheidsfilmpje voor hem gemaakt wordt. De Bofkontjes mogen daarin natuurlijk niet ontbreken. Af en toe vang ik een glimp van de herhaling op. Het is toch ontzettend leuk om de mannetjes nog zo klein te zien.

Miss Piggy woont nu tijdelijk bij BabyBig en Theo. Ook huisarrest. Ze liep door het maisveld. Vanochtend had ik een afspraak met boekhandel Scheltema voor de dierendagetalage, maar daar stak Miss Piggy een stokje voor... Theo heeft het getroffen met die twee vrouwen. Vanmiddag vond ik ze alledrie in een innige diepe slaap verzonken.

Erik is druk bezig om een waranda aan te bouwen voor de Zanger. De loopplank van Lady lolita vertrouw ik niet voor hem. Te stijl en met zijn gewicht lijkt me dat nogal griezelig. Dus opaatje krijgt een aangepaste uitloop. Ik zag hem gister nog als 'De Zangeres' op TV. Hij is behoorlijk afgevallen inmiddels!

Er moet ook nog een Blijf van m'n Lijf Huis komen. Gister kwam Witje tevoorschijn met 3 prachtige kuikentjes. Opgeteld bij de 8 van Zwartje zijn er dus weer 11 nieuwe bewoners bij! Hoe verleidelijk ook, het wordt gewoon te veel. De kippen moeten dus apart van de hanen gaan wonen. Dan hou ik zicht op de eitjes en kunnen er geen vrijages meer plaats vinden. Jammer voor de kippies. Hoewel ze dan nog steeds veel plek buiten krijgen, worden ze toch beperkt in hun vrijheid. Dat kan ik toch niet uitstaan.